UDZIAŁ W PROGRAMIE

Wielu autorów zwraca uwagę na wysoki odsetek osób (średnio 29-30%) po­rzucających terapię (Forehand i in., 1983). Niewątpliwie istnieje określona kate­goria rodziców, którzy częściej niż inni przerywają udział w programie. McMa- hon i in. (1981) stwierdzili, że należą do niej osoby o niższym statusie ekonomiczno-społecznym, rodzice mający skłonność do wydawania dzieciom wielu poleceń oraz matki cierpiące na depresję. Korzystny wpływ programu kró­cej utrzymuje się w rodzinach, w których matka jest osamotniona lub pozostaje w złych relacjach z miejscową społecznością (Wahler 1980). Kobiety te potrafią wprawdzie stosować techniki behawioralne prezentowane w trakcie sesji, jednak nie są w stanie się ich trzymać i nadal wykazują tendencję do obwiniania swoich dzieci oraz formułowania ogólnych ocen ich zachowania. W opinii Wahlera i in. (1981) jest to rezultat generalizowania na dzieci negatywnych doświadczeń tych matek w relacjach międzyludzkich. W podobnych przypadkach należałoby włą­czyć do terapii elementy innych podejść, umożliwiających pracę nad szerszymi aspektami związków wewnątrz rodziny i poza nią (Griest i Wells, 1983).

Witaj na moim serwisie dotyczącym hobby ! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych artykułów dotyczących hobby i wędkarstwa które od lat jest moją pasją. Zapraszam do czytania !